Ecole Perceval

à Anvers

Ecole Steiner en pédagogie curative.

Wij zijn.

Wij bestaan, in de tijd die ons gegeven is.

We weten nu dat we om te lachen, te huilen, lief te hebben, eerst moeten zijn.

Ons bestaan ontrolt zich natuurlijk in de tijd, maar ook en altijd in de Ruimte.

WWe zijn altijd ERGENS.

En die plaats, de plaats van het Zijn, vormt en steunt ons.

Als we niet slapen, leeft ons lichaam voortdurend IN een ruimte. En of die ruimte nu de stad, het platteland of het bos is, we lopen altijd op een vlak, de daken van onze huizen beschutten ons of geven ons uitzicht op de oneindigheid van de hemel.

Wat ons omringt is dus nooit ‘niets’.

Alles wat ons omringt, trilt met ons mee en geeft ons vorm.

De ruimte heeft altijd bestaan, is er sinds de nacht der tijden.

Door de kwantummechanica weten we zelfs dat de tijd verloopt omdat ER IETS IS.

En dat IETS is ons milieu, die centrale plaats waar we telkens opnieuw geboren worden, de plaats waar we ademen.

Bouwen is dus eigenlijk het creeren van plaatsen.

Die plaatsen komen tot stand met behulp van plannen, metingen, bestekken en technische voorschriften, maar vormen ook de matrijs van ons bestaan.

En als zij de matrijs van ons bestaan zijn, zijn zij ook de afspiegeling van onze opvatting van de wereld en van onze verhouding met de aarde. Zo bekeken is architectuur niet langer een geheel van vloeren, muren en daken, maar gaat het om levende vlakken die de grenzen afbakenen van ons bestaansmogelijkheden, van onze ontmoetingen met de anderen, kortom, van onze hele leefomgeving, onze plaats om lief te hebben op Aarde.

Deze aarde ziet ons geboren worden, opgroeien, leven en sterven; ze draagt ons.

“Als een dichter woont de mens op deze aarde,” zegt H?lderlin. Heidegger, die deze gedachte van de grote romantische dichter overneemt, heeft zeer duidelijk uiteengezet dat onze daden alleen maar zin kunnen hebben, als ze steunen op het wonder van het bewust wonen, op het wonder te weten dat de PLAATS drager is van ons leven en ons bewust bestaan.

Uiteraard ontsnapte ook dit project niet aan de administratieve verplichtingen, het budgetbeheer en al het onvermijdelijke gegoochel met cijfers, maar daarnaast hebben wij met ons werk geprobeerd om in deze ruimte een licht te laten schijnen dat de kinderen die hier opgroeien helemaal zal opnemen. We hopen dat deze plaats ook iets in zich draagt van de ideen, die de basis vormen van de pedagogie van deze school.

Deze pedagogie zou in elk kind dat op de wereld komt, met al zijn kwaliteiten, een boodschapper moeten zien van de oneindigheid die het gemaakt heeft en die het leidt, en die ook ons leidt.

Het is de bedoeling dat de architectuur, met haar muren en haar licht, de kinderen aanmoedigt en beschermt in hun ontmoeting met de wereld, en het werk van de leerkrachten ondersteunt.

Het project mag dan al niet in zijn geheel zijn uitgevoerd, toch hopen we dat er in de muren en de daken van dit gebouw een gering spoor zal overblijven dat getuigt van de vele jaren werk die nodig waren om dit te bouwen.

Sta me toe iedereen te bedanken die zich heeft ingezet: allereerst Lili Boereboom, die al die jaren heeft meegewerkt om dit te verwezenlijken, verder Bart en Martine, die het project in gang hebben gezet, ook alle leerkrachten die het zo hebben gewild, en uiteraard ook de aannemers, en Pol Van de Poel en Hilde Vranken, die ook heel wat meer hebben gegeven dan ze hebben gekregen.

En ik wil ook de kinderen bedanken, die elke dag naar deze school komen en ons eraan herinneren dat ons leven nooit in cijfers te vatten is, maar altijd een mysterie blijft.

Auteur de projet : Eric Furnémont + Pol Van de Poel
Ingénieur stabilité technique spéciale : /
Collaborateurs : Jan Floorizoonee
Entrepreneurs :
Situation : Antwerpen
Budget construction : 1 250 000 euros HTVA